jvb3.com

Op een gegeven moment kwamen we er achter dat we telefonisch vrij snel gevonden werden door delftenaren die hun oude huisraad kwijt moesten. We waren natuurlijk ook het eerste nummer van de krakeelhof. Dat is volgens mij de reden dat huisraad nogal stevig te lijden had onder het gebruik.

Achteraf rustig en logisch redenerend denk ik dat eigenlijk niet één bank er tegen kan als je 'm in de fik steekt. Maar dat moest natuurlijk allemaal empirisch worden vastgesteld. Want elk moment kon de telefoon gaan met de vraag of we niet een oude sofa konden gebruiken. Dat intensieve slijten nam bijvoorbeeld de volgende vormen aan:

Het is donderdagavond (sowieso gevaarlijke avond). Joris zit op een bank. Arie komt eraan lopen, neemt een biertje
en zegt: hmmm... die bank he... DIE STINKT!

Joris: Arie, hoe bedoel je? Waarom kijk je zo ... woest?

Arie: ^&%%$#@!!!

Joris: Oh ja, sorry, ik snap het. Je hebt helemaal gelijk, hij stinkt! Ik haal de wasbenzine wel. Zet jij 'm vast op de buitentrap.

Roelof stuift de Geru op: Wat gebeurt er? Die bank staat in de fik!!!

Arie: Die %$#$#^&&*f*cKING b^%^, die stonk!!

Oh, OK, Is er bier trouwens?

En zo werd het toch weer een gezellige avond.

De volgende dag in het holst van de nacht (09:30 uur) gaat de telefoon. Of we nog een bank nodig hebben. "Nâh, dat is nou ook toevallig, we komen 'm zo ophalen". Het bleek ergens in Delft Zuid. Op 10 hoog. De bank steekt al de deur uit en hangt deels over de reling. Hij moet dan nog helemaal de lift in en dan nog de eend in. Wel veel gedoe. Ik kijk Christo aan. Hij kijkt terug en dan kijkt ie over de reling. "We een gedoe he?" We kunnen ook wel een ochtendje zonder bank. ""Nee, Christo doe maar niet, het geeft een enorme klap. Weet je nog van die ijskast op nummer 89 (?) Dat was nog maar 2 verdiepingen." Braaf brengen we 'm naar de JvB.

De volgende dag komt Arie de verdieping op.

Biertje Arie?

Hoho, die %^&&**bank, hé... die staat er nu al zooo lang. Hij staat me niet aan... Er moet een poot af.

En zo gingen de dagen voorbij...